kosannekos

Bir ay daha geçti ömrümüzden...  Bakalım bu ayı nasıl değerlendirmişiz, neler okumuş, neleri sevmişiz, nelerle biçimlendirmişiz beynimizin kıvrımlarını...Öncelikle hedeflendirmede fena gitmiyorum, ne demiştim, her ay muhakkak okuyacağım bir klasik, bir Türk edebiyatı, bir Nobel ödüllü yazar, bir kişisel gelişim olsun, gerisi ya nasib demiştik... Bu ay nasibimize, 11 kitap düşmüş, çok farklı türklerde, farklı etkisi olan; ocak ayı sonundaki Hayriye'yi şimdi başka bir Hayriye yapan...Evet evet, her kitapla birlikte yeni bir ben doğuyor,yeni bir fikir, yeni bir oluşum giriyor bedenime, ruhuma,beynime...Çiçeklerin filizlenip boy atması, büyümesi gibi , büyüyor fikirlerim, yaşanmışlıklarım bu kitaplar sayesinde...Ve asıl önemlisi, biliyorum ki deneyimimi her paylaşımımda, gaza geliyor birileri... Hem kendim için bir hatıra, hem de okuyanlar için bir şevk bırakıyorum buraya ve biliyorum ki okudukça cahillik denizinden bir yudum daha yutarak gün be gün kurtulacağız bu dipsiz karanlık oky...

Bu kız neden artık bir fener maçı takip etmez, derbi nedir artık bilmez, üzülmez bile artık kaybedince.. Maç günlerinden bile kaçar artık... Kim şampiyon olacak, kim transfer olmuş görmemek için haberlere bile bakmaz, Forma giymeye bile artık korkar,  neden bilir misiniz...   Onu Fenere tutkuyla bağlayan biri yoktur artık...Ne heyecanlı maç kritikleri vardır artık, ne saatlerce süren ne olacak bu fenerin halleri konuşmaları, hakemlerin vermedikleri penaltı kritikleri de yoktur. Haftanın başında, bu hafta maçımız Cumartesi günü, planını buna göre yap diyen biri de yoktur, bu haftaki maç kritik aman ha kaçırma diyecek biri de... Hangi futbolcuyu nasıl transfer ettiğinizi anlatan birisi de yoktur, o hafta voleybolda ya da basketbolda kiminle oynayacağınızı haber veren biri de...Doğum günlerinde istisnasiz sarı lacivert alınan hediyeler de yoktur artık...Şampiyon olunca marş çalan biri de... Ya da istisnasız fener bayrağını asan tüm yaz balkonuna...Her seyiyle fenerli diye bilinen...